-Zastrzeżonej pod rygorem nieważności (ad solemnitatem)

Niezachowanie formy czynności prawnej zastrzeżonej ad solemnitatem powoduje jej bezwzględną nieważność (art.73 i 76 k.c.)¹.

-Zastrzeżonej dla celów dowodowych (ad probationem)

Konsekwencją są ograniczenia dowodowe (art.74 k.c.)² podczas procesu – niedopuszczalność przeprowadzenia dowodu ze świadków lub z przesłuchania stron na fakt dokonania czynności. Ograniczenie dowodowe zostaje uchylone jeżeli (art.74 par 2 k.c.)³:

obie strony zgodzą się na przeprowadzenie tych dowodów

konsument żąda przeprowadzenia dowodów ze świadków lub zeznań stron w sporze z przedsiębiorcą lub fakt dokonania czynności uprawdopodobniono na piśmie.

Art.74 k.c⁴. nie stosuje się do czynności prawnych między przedsiębiorcami.

-Zastrzeżonej dla osiągnięcia określonych skutków prawnych (ad eventum)

Czynność prawna nie wywołuje określonych, zamierzonych przez strony i przewidzianych przez ustawę dla zachowania danej formy skutków prawnych. Ustawa wymaga formy ad eventum najczęściej przez wzgląd na ochronę osób trzecich nie uczestniczących w dokonywaniu danej czynności prawnej.⁵

Przewidziany przez ustawodawcę dla umowy kontraktacji wymóg formy pod rygorem nieważności (art. 616 w zw. z art. 73 par. 1)⁶ został niewątpliwie obwarowany tym najbardziej rygorystycznym w prawie cywilnym skutkiem, ponieważ trudno byłoby przyjąć, ażeby zawierając przedmiotową umowę chodziło o jakąkolwiek umowę kontraktacji. Dlatego uznając doniosłość ekonomiczno – prawną tego typu umów należy przyjąć, iż forma pisemna ma doprowadzić do zawarcia konkretnej umowy, która indywidualnie charakteryzować będzie elementy przedmiotowo istotne dla każdej ze stron powstałego tą drogą stosunku zobowiązaniowego. Z tych względów nie można zrezygnować, aby umowa kontraktacji nie obejmowała swoja treścią dokładnego oznaczenia elementów przedmiotowo istotnych. Jeżeli zdarzy się, że elementy te nie będą dokładnie oznaczone, np. ilość świadczenia zawyżona będzie zaniżona, świadczenie inaczej określone, wówczas dowód zmierzający do wykazania, jaka była rzeczywista treść czynności prawnej przemawia przeciwko osnowie dokumentu i jako taki musi napotkać na ograniczenia przewidziane w przepisie art. 247 k.p.c.⁷