Przez program gospodarczy można, jak się wydaje rozmieć pewne założenia, wytyczne, jak również układ zamierzonych czynności odnoszących się do sfery gospodarczo – ekonomicznej danej jednostki samorządu terytorialnego.

W doktrynie wskazuje się, że przedmiotem zawartych ustaleń w programach gospodarczych powinny być sprawy gospodarcze, nie wydaje się jednak, aby uniemożliwiało to radom wyjście poza krąg problemów stricte ekonomicznych
i uchwalenie na podstawie tego przepisu, programu społeczno – gospodarczego. Użycie przez ustawodawcę zwrotu „programy gospodarcze” upoważnia radę do uchwalania programów o różnych znaczeniach np. strategicznego programu rozwoju gospodarczego, programów inwestycyjnych, jak również programów branżowych. Program gospodarczy powinien stwarzać ramy czasowe, finansowe i organizacyjne dla realizacji określonych przedsięwzięć o istotnym znaczeniu dla gminy. Przykładowo program taki może zawierać następujące cele: budowa wodociągów, budowa kanalizacji, budowa i remonty przystanków autobusowych, opracowanie planu zaopatrzenia w ciepło, energię elektryczną i gaz, budowa i pozyskiwanie mieszkań socjalnych, pracowanie planu remontu budynków komunalnych i jego realizacja, organizacja imprez kulturalnych, promocja gminy poprzez prezentację jej walorów na łamach prasy i folderów, wspieranie rozwoju kultury fizycznej i sportu wśród młodzieży. Obok zamierzeń adresowanych bezpośrednio do mieszkańców, program powinien również uwzględniać działania mające na celu aktywizację gospodarczą na terenie gminy.

Dzięki programom gospodarczym gmina może w istotny sposób oddziaływać na struktury przedsiębiorczości lokalnej poprzez jej stymulowanie, tworzenie rozwiązań sprzyjających przyciąganiu nowych inwestorów i wykwalifikowanych pracowników, jak również poprzez tworzenie nowoczesnych instytucji usługowych¹.